Jeżeli tak, to wymaga wiedzy i wysiłku. A gdy milosc jest jedynie miłą emocją, sprawą powszechną, która paraliżuje nas jak błyskawica z niebios niezależnie od nas? Myślę, że milosc jest sztuką i aby ją ujarzmić potrzebujemy włożyć w to mnóstwo wysiłku. Taki stan rzeczy nie oznacza, że ludzie twierdzą miłość za rzecz mało ważną. Tak naprawdę ludzie pragną jej bardzo przez całe swoje życie ale tak jakby nie dostrzegali tego, że milosci można się nauczyć i wchodzą w tym celu na internet wpisując przykładowo " poznam
3 pana" nie zdając sobie sprawy z skutków takiej decyzji. Dla znacznej większości ludzi problematyka milosci tkwi przede wszystkim w tym, żeby być kochanym, a nie w tym, by kochać i by umieć kochać. Wynika z tego, że walczą oni o to by ich kochano a nie o to by sami kochali i dawali miłość innej osobie. W pogoni za tym celem próbują wielu sposobów. Najistotniejszą z nich jest wykorzystywanie w tym celu swojej pozycji społecznej i wieczna pogoń za dobrami materialnymi, które cel ten mają ziścić. Dziewczyny wybierają w tym celu sposób polegający na szczegółowym dbaniu o wygląd zewnętrzny. Pozostałe sposoby osiągania sobie otoczenia, stosowane zarówno przez facetów, jak i kobiety, to miły sposób bycia, umiejętność prowadzenia interesującej rozmowy, gotowość do okazywania innym ludziom pomocy, skromność i łagodność. Powyższych zabiegów używa się przecież w celu zdobycia sukcesu finansowo-osobistego w życiu, które ma zapewnić poznanie interesujących osób, zdobycie znacznej rzeszy przyjaciół albo zdobycia wpływów. Dla większości ludzi zdobycie milosci determinuje bycie pociągającym fizycznie i nie narażającym się dla otoczenie. Niezliczone ilości serwisów, które oferują kontakty towarzyskie czerpie wymierne korzyści z takiej postawy wszystkich ludzi. Kolejnym problemem jest opinia, że miłości i o miłości nigdy niczego się nie dowiemy i nie nauczymy ponieważ jest to problematyka dotycząca konkretnego człowieka a nie ogólnych umiejętności dostępnych wszystkim. Większość osób uważa, że kochać kogoś to rzecz łatwa nie wymagająca wysiłku a cały problem sprowadza się do znalezienia właściwej osoby i spowodowania, że obdarzy nas ona uczuciem. Na ugruntowanie takiej postawy wpłynęło dużo przyczyn mocno zakorzenionych w rozwoju dzisiejszego społeczeństwa. Niesłychanie istotną z nich jest ewolucja metody wyboru partnera jaka miała miejsce w XX wieku na świecie. W epoce wiktoriańskiej, identycznie jak w pozostałych tradycyjnych kulturach, ukochanie w większości wypadków nie była spontanicznym, osobistym przeżyciem, które następnie miało prowadzić do małżeństwa. Wtedy ślub zawierano niezależnie od tego czy miłość była czy też nie a małżeństwo stanowiło swego rodzaju pakt między rodzinami ale mimo to wierzono przecież, że uczucie miłosne może się z czasem nawiązać. Od wielu pokoleń na całym świecie cywilizowanym zapanowało jednak niemal zawsze pojęcie miłości romantycznej. Ludzie w ogromnej większości szukają „milosci romantycznej", jakiegoś intymnego uczucia, które następnie powinno prowadzić do małżeństwa. Trzeba zadać sobie pytanie co jest lepszym wyborem w takiej sytuacji i odpowiedzieć sobie na pytanie czy to rozsądne kierować się jedynie emocjami.